http://azhamidi.blogfa.com/ با یک شکوفه با تو من آغاز می کنم حماسه ی بزرگ عشق را fa blogfa.com Tue, 06 Oct 2009 09:51:18 GMT http://azhamidi.blogfa.com/post-218.aspx <p dir="rtl"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif"> </font></font></p> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3"><font face="arial, helvetica, sans-serif"><strong>مهر</strong> روز از مهرماه برابر با <strong>16</strong> مهر در گاهشماری ایرانی</font></font></font></p><br /><p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">«<strong>جشن مهرگان</strong>» که در گذشته آن را «<strong>میتراکانا</strong>» یا «<strong>متراکانا</strong>»(Metrakana) می نامیدند و در نخستین روز از پاییز برگزار می شد، </font><a name="b1" href="http://www.aariaboom.com/content/view/563/69/#p1"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif"> </font></a><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">پس از نوروز بزرگ ترین جشن ایرانی و هندی است در ستایش ایزد «میثرَه» یا «میترا» و بعدها «مهر» که از مهر روز آغاز شده تا رام روز به اندازه ی شش روز ادامه دارد.</font></font></p> <p align="center"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif"><img width="102" hspace="0" height="160" border="0" src="http://www.aariaboom.com/images/stories/jashn/mehregan_mithra.jpg" alt="سنگ نگاره ی میترا" /><br />سنگ نگاره ی میترا در نمرود داغ، آناتولی خاوری<br />سده ی یکم پیش از میلاد</font></font></p> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">«</font><a href="http://www.aariaboom.com/index.php?option=content&task=view&id=556"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">مهریشت</font></a><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">» نام بخش بزرگی در </font><span style="text-decoration: underline;">اوستا</span><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif"> است که در بزرگداشت و ستایش این ایزد بزرگ و کهن ایرانی سروده شده است. مهر یشت، دهمین یشت اوستا است و همچون فروردین یشت، از کهن ترین بخش های اوستا بشمار می آید. مهر یشت از نگاه اشاره های نجومی و باورهای کیهانی از مهم ترین و ناب ترین بخش های اوستا است و کهن ترین سند درباره ی آگاهی ایرانیان از کروی بودن زمین، بند 95 همین یشت می باشد. از مهر یشت تا به امروز 69 بند کهن و 77 بند افزوده شده از دوران ساسانیان، به جا مانده است.</font></font></p> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">روز آغاز جشن مهرگان، «مهرگان همگانی» یا «مهرگان عامه» و روز انجام، «مهرگان ویژه» یا «مهرگان خاصه» نام دارد.<br />همان طور که می دانیم در گاهشماری باستانی ایران، سال به دو پاره (فصل) بخش می شد، تابستان (هَمَ) هفت ماهه و زمستان (زَیَنَ) پنج ماهه، که جشن نوروز جشن آغاز تابستان بزرگ و مهرگان جشن آغاز زمستان بزرگ بود و از این رو این دو جشن با هم برابری می کرده اند.</font></font></p> <p align="center"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif"><img width="118" hspace="0" height="160" border="0" src="http://www.aariaboom.com/images/stories/jashn/mehregan_radekan.jpg" alt="برج رادکان" /><br />برج رادکان - برج رادک خواجه نصیر توسی</font></font></p> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">آن چنان که <strong>ابوریحان بیرونی</strong> در «آثارالباقیه» از زبان «سلمان فارسی» آورده است :</font></font></p> <blockquote style="margin-left: 0px;" dir="rtl"> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">«... ما در عهد زرتشتی بودن می گفتیم، خداوند برای زینت بندگان خود یاقوت را در نوروز و زبرجد را در مهرگان بیرون آورد و فضل این دو روز بر روزهای دیگر مانند فضل یاقوت و زبرجد است بر جواهرهای دیگر ...»</font></font></p></blockquote> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">در برهان قاطع «<strong>خلف تبریزی</strong>» نیز درباره ی مهرگان می خوانیم :</font></font></p> <blockquote style="margin-left: 0px;" dir="rtl"> <p align="justify"><font color="#999999"><font size="3" face="arial, helvetica, sans-serif">«نام روز شانزدهم از هر ماه و نام ماه هفتم از سال شمسی باشد و آن بودن آفتاب عالم تاب است در برج میزان که ابتدای فصل خزان است و نزد فارسیان بعد از جشن و عید نوروز که روز اول آمدن آفتاب است به برج حمل از این بزرگ تر جشنی نمی باشد و همچنان که نوروز را عامه و خاصه می باشد، مهرگان را نیز عامه و خاصه است و تا شش روز تعظیم این جشن کنند. ابتدا از روز شانزدهم و آن را مهرگان عامه خوانند و انتها روز بیست و یکم و آن را مهرگان خاصه (روز جشن مُغان یعنی آتش پرستاران) خوانند و عجمان گویند که خدایتعالی زمین را در این روز گسترانید و اجساد را در این روز محل و مقر ارواح گردانید ...»</font></font></p></blockquote> Tue, 06 Oct 2009 09:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=218 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-218.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-217.aspx <BR><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" color=#cccccc size=3>فرهنگ امروز بشري ، بدون شک وامدار دوران اساطير است ، دوراني که گرچه پايان يافت امّا روح آن در ساختار اجتماعي و فرهنگي دوران تاريخي کالبدينه شد .<BR>با پايان يافتن دوران اساطير ، موضوعات اساطيري تغيير شکل و کارکرد مي دهند تا در دوران تاريخي بتوانند به حيات خود ادامه دهند . اساطير در دل فرهنگ ، تاريخ و ادبيات همه اعصار جاي مي گيرند و البته در اين تغيير جايگاه بديهي است که بخشي از امکانات اسطوره ها سلب مي شود و اساطير اقتضاءات فرهنگ ، تاريخ و ادبيات را مي پذيرند . بهترين زمينه براي حضور اساطير در ادبيات ، حماسه است . اصولا موضوعات اساطيري در اعصار متاخر به موضوعات حماسي تبديل شده اند . امّا در اين سير تحّول اسطوره به حماسه مهمترين امکاني که از اساطير سلب مي شود عنصر تقدّس ديني است . در واقع اسطوره روايتي است که بر گرد خدايان شکل مي گيرد حال آن که حماسه روايتي است که بر گرد پهلوانان با بيشتر ويژگي هاي انساني آنان شکل مي گيرد . پهلوانان حماسي در حقيقت ( والبته با تسامح ) همان خدايان اسطوره اي هستند که در حماسه ها به کالبد انساني درآمده اند . به عبارت ديگر ، خدايان اسطوره اي به دو شکل در حماسه ها حضور مي يابند :<BR></FONT> Wed, 26 Aug 2009 06:41:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=217 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-217.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-215.aspx <p align="justify" style="color: rgb(204, 204, 204);"><font size="4" face="arial, helvetica, sans-serif">شب می آید<br />با دستهایی که<br />همدیگر را عاشقند<br />شب می آید<br />برگشتن و خورشید را زخمی دیدن همیشگی ست</font></p> <p align="justify" style="color: rgb(204, 204, 204);"><font size="4" face="arial, helvetica, sans-serif">ساده تر از همیشه بگریز<br />و گریه کن<br />بجوی<img src="http://i4.tinypic.com/1045a50.jpg" /><br />ستاره ای را که مهربانتر<br />حلق آویز کند<br />که برای جدایی از این ماه<br />باید بهانه داشت</font></p> <p align="justify" style="color: rgb(204, 204, 204);"><font size="4" face="arial, helvetica, sans-serif"> هوشنگ چالنگی</font></p> Sun, 10 May 2009 09:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=215 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-215.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-214.aspx <p dir="rtl"> <span style="font-family: Tahoma;"><font size="2" color="#000000"><span style="color: rgb(204, 51, 255);">من امشب دوست دارم از تو بنویسم</span> </font></span> </p> <p dir="rtl"> </p> <p dir="rtl"> </p> <font size="2"><span style="font-family: Tahoma;"><font color="#000000"> </font></span> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">تویی که حال مجنون را نمی فهمی </font></span> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <font size="2" style="color: rgb(204, 0, 204);"><span style="font-family: Tahoma;"> </span> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <font size="2"><span style="font-family: Tahoma;">تویی که آسمان سینه ات ابری سیاه از تیره ی رگبار و توفانست</span> </font> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <font size="2" style="color: rgb(204, 0, 204);"><span style="font-family: Tahoma;"> </span> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <font size="2"><span style="font-family: Tahoma;">من امشب درد دل با کوه خواهم کرد</span> </font> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <font size="2" style="color: rgb(204, 0, 204);"> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <span style="font-family: Tahoma;"><font size="2">و از درد جنون با کوه خواهم گفت </font></span> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <font size="2" style="color: rgb(204, 0, 204);"><span style="font-family: Tahoma;"> </span> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <font size="2"><span style="font-family: Tahoma;"><span> </span>چه می دانی که هر شب بعد از آن دیدار شوق انگیز !</span> </font> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <font size="2" style="color: rgb(204, 0, 204);"><span style="font-family: Tahoma;"> </span> </font> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> <font size="2"><span style="font-family: Tahoma;">هزاران بار افسون نگاهت را ،</span> </font> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 204);" dir="rtl"> </p> Tue, 05 May 2009 09:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=214 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-214.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-212.aspx <FONT color=#ff0000 size=4>شور عشق و شور عشق و شور عشق <BR>کی زبان الکنم قادر به وصف کار عشق <BR></FONT> Wed, 04 Feb 2009 09:20:55 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=212 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-212.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-210.aspx <HR> <FONT color=#0066ff>در اوستا سپنته آرمئیتی آمده است و به چم ( معنی ) فروتنی و بردباری که خاص مادران است به کار آمده از این رو ماه اسفند و به خصوص این روز (سپندارمذ) جشن زنان بوده و در این روز مردان به زنان هدیه مى دادند. این روز متعلق به سپندارمذ یا سپنته آرمئیتى است و چون نام روز و نام ماه با هم موافق مى شوند، جشن مى گیرند. این فرشته در عالم مینوى نماد عشق، محبت، تواضع، بردبارى، جانبازى و فداکارى است و در جهان مادى پاسبان و حامى زنان نیک و پارسا است و تمام خوشى هاى روى زمین در دست اوست. این فرشته گذشته از پاسبانى زنان پارسا نگهبان و حامى زمین هم است. این جشن را به دلیل نزدیکى کشت و کار و فصل بهار به نام «برزگران» نیز مى گویند. در آیین زرتشت ، به دلیل برخى ویژگى هاى مشترک زمین با زن همچون آفرینندگى و زایندگى، این روز به نام «زن و زمین» نام گرفته است.</FONT><FONT color=#0066ff><BR></FONT><FONT color=#0066ff>در سفره این جشن جامى از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار دارد. به جز آنها میوه هاى فصل به ویژه انار و سیب، شاخه هاى گل، شربت و شیرینى، برگ هاى خشک آویشن با دانه هایى از سنجد و بادام در چهار گوشه سفره قرار مى دهند و مواد خوشبو و کندر بر روى آتش مى گذارند و مقدار کمى از هفت گونه حبوبات و دانه ها که در جشن مهرگان براى سفارش کاشتن در آن فصل در سفره جشن مهرگان قرار داده اند مى گذارند</FONT>.<BR> Wed, 04 Feb 2009 08:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=210 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-210.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-208.aspx <font face="arial, helvetica, sans-serif" color="#ff3333" size="4"> گفت با غرور<br /> این چشمها که ریخته در چشم های تو <br /> گردنگاه را <br />این چشمها که سوخته در این شکیب تلخ <br /> رنج سیاه را <br /> این چشمها که روزنه آفتاب را <br />بگشوده در برابر شام سیاه تو <br /> خون ثواب را <br /> <br /><br />   </font> Wed, 14 Jan 2009 15:27:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=208 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-208.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-205.aspx <FONT color=#cccccc> <IMG src="http://i10.tinypic.com/2lw7jew.jpg"> </FONT> <P></P> <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" color=#cccccc size=4> </FONT><FONT color=#6666cc><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" color=#6699cc size=4>ای نازنین <BR>اندوه اگر که پنجه به قلبت زد <BR> تاری ز موی سپیدم <BR> در عود سوز بیفکن <BR> تا عشق را بر آستانه درگاه بنگری</FONT><BR></FONT></P> Fri, 26 Dec 2008 17:35:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=205 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-205.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-204.aspx <FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#33cc99>شیرین <BR> سوگلی عشق <BR> بالا بلند <BR> گیسو کمند <BR> از لابلای جنگل مژگانم <BR> از ماورای منشور های سرشکم <BR>رنگین کمان پیکر گریانت <BR>تطهیر می کند ، امواج چشم را <BR>شیرین <BR> ای طاقه ی حریر <BR>جام شراب پیر <BR> این چشمه سار ، راهی دراز بریده <BR> از شیب تا نشیب پریده ... </FONT></FONT> Fri, 26 Dec 2008 17:21:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=204 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-204.aspx http://azhamidi.blogfa.com/post-201.aspx <FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><FONT size=3><STRONG><FONT color=#990033>مسیح و میترا به سان زبرمتن و زیرمتن</FONT><A href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.cais-soas.com/CAIS/Images2/Mithra/mithra1.gif&imgrefurl=http://www.aeae.blogfa.com/&usg=__AHKnjEFSnGfiiXp573y6wKvnmCE=&h=263&w=400&sz=86&hl=fa&start=24&tbnid=e6MF0Co7WZ4M1M:&tbnh=82&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3D%25D9%2585%25DB%258C%25D8%25AA%25D8%25B1%25D8%25A7%26start%3D21%26gbv%3D2%26hl%3Dfa%26sa%3DN"><FONT color=#990033><IMG style="BORDER-RIGHT: 1px solid; BORDER-TOP: 1px solid; BORDER-LEFT: 1px solid; BORDER-BOTTOM: 1px solid" height=82 src="http://tbn1.google.com/images?q=tbn:e6MF0Co7WZ4M1M:http://www.cais-soas.com/CAIS/Images2/Mithra/mithra1.gif" width=124></FONT></A></STRONG><BR><FONT color=#990033>با نگاهی به اسطوره‌ مسیح و اسطوره میترا می‌توان به خوبی دید که این دو متن با یکدیگر یک رابطه فزون‌متنی (هایپرتکستوالیتی) دارند. در این رابطه اسطوره مسیح به شیوه ترانس‌فورماسیون، یعنی هم در سبک و هم در محتوا، متن زیرین اسطوره میترا را در خویش جذب کرده است و تحت تأثیر متن زیرین است و هم‌زمان معانی نو نیز به متن زیرین اضافه می‌کند و تفاوت ایجاد می‌کند.</FONT></FONT></FONT><FONT color=#990033> </FONT> <P></P> <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" color=#990033 size=3>میترا خدای خورشید و خدای مهر و دوستی است و مسیح فرزند خدا و سمبل عشق است. تولد مسیح توسط مادری باکره صورت می‌گیرد و میترا تولدش به دو روایت بیان می‌شود. در روایت اصلی، میترا از درون سنگی زاییده می‌شود و از طرف دیگر روایتی وجود دارد که میترا توسط زنی باکره به دنیا می‌آید که توسط آب و یا آناهیتا بارور می‌شود.</FONT></P> <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" color=#990033 size=3>تثلیث سه‌گانه مسیح (خدا، پسر، روح‌القدس) همان تثلیث مهر با دو همراهش «مهرانه» است. صلیب همان «چلیپای» ایرانی است که نماد چهار عنصر زندگی است. مسیح نیز مثل میترا در انتها عروج می‌کند و مسیح و میترا هر دو واسطه میان انسان و خدای بزرگ و اورمزد (خدای ایرانی) هستند.</FONT></P> <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><FONT size=3><FONT color=#990033>حتی در لباس پاپ‌ها و مراسم کریسمس می‌توان نمادهای فراوانی از «میتراییسم» یافت. کلاه ‌چاک‌دار کاردینال‌ها «میتر» خوانده می‌شود و کاج کریسمس همان «سرو» ایرانی است و ستاره درخشنده بالای </FONT><A href="http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.cais-soas.com/CAIS/Images2/Mithra/mithra1.gif&imgrefurl=http://www.aeae.blogfa.com/&usg=__AHKnjEFSnGfiiXp573y6wKvnmCE=&h=263&w=400&sz=86&hl=fa&start=24&tbnid=e6MF0Co7WZ4M1M:&tbnh=82&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3D%25D9%2585%25DB%258C%25D8%25AA%25D8%25B1%25D8%25A7%26start%3D21%26gbv%3D2%26hl%3Dfa%26sa%3DN"></A><FONT color=#990033>کریسمس، نماد خورشید میترایی است. شب یلدا زادروز میترا و کریسمس زادروز مسیح است<SUP>۲</SUP></FONT></FONT></FONT></P> Tue, 23 Dec 2008 18:39:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=azhamidi&postid=201 azhamidi http://azhamidi.blogfa.com/post-201.aspx